Aboe Sa'ied al-Khoedrie (moge Allah tevreden met hem zijn) zei dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) gezegd heeft:

'Wie een dag vast op de weg van Allah, Allah zal zijn gezicht zeventig jaren van het Hellevuur afzonderen.'

Overgeleverd door al-Boekhaarie (2840) en Moeslim (1153).

Beknopte uitleg

Het vasten behoort tot de zware lichamelijke aanbiddingen en de djihaad behoort tot de zware geldelijke én lichamelijke aanbiddingen.

Degene die de kracht heeft voor deze twee aanbiddingen en ze tegelijkertijd ten uitvoer brengt, behoort tot degenen die de rust en genietingen van het leven hebben gelaten uit verlangen naar de genietingen die zich bij Allah (Verheven is Hij) bevinden en uit vrees voor Zijn pijnlijke bestraffing. Zijn beloning bij Allah (Verheven is Hij) is daarom dat Hij hem zeventig jaren van het Hellevuur afzondert voor iedere dag die hij op Allah's weg vast.

Het afgezonderd worden van het Hellevuur houdt in dat men dichter bij het Paradijs wordt gebracht, aangezien er geen weg is dan de weg naar het Paradijs en de weg naar de Hel.

Wat leert deze overlevering ons?

1. De gunst van het vasten tijdens de djihaad op de weg van Allah (Verheven is Hij) en de geweldige beloning die hieruit voortvloeit.

2. De aanbevelenswaardigheid van het vasten op de weg van Allah wordt gebonden aan de voorwaarde dat dit er niet voor zorgt dat men verzwakt voor de djihaad. Wanneer het vasten er echter voor zorgt dat men verzwakt, dan is het aanbevolen dat men het vasten laat. De djihaad behoort namelijk tot de gemeenschappelijke voordelen, terwijl het voordeel van het vasten enkel betrekking heeft op de vastende. Hoe algemener het voordeel van een aanbidding is, des te meer deze aanbidding de voorkeur krijgt.

Door: Shaykh 'Abdoellah Aal Bassaam

Bron: Taysier al-'Allaam Sharh 'Oemdat al-Ahkaam