|
Door de nobele Shaykh
Al-Imaam Mohammad ibn Saalih al-‘Oethaymien
- moge Allah hem genadig zijn -
De bruidsgift
hoort weinig te zijn. Hoe minder en gemakkelijker deze is, hoe beter; om
hiermee het voorbeeld van de Profeet - sallallahoe ‘alayhi wa sallam - op te
volgen en om hiermee zegeningen te verkrijgen. Want voorzeker, het huwelijk met
de meeste zegeningen is dat met de minste provisie.
‘Oemar - moge Allah tevreden zijn met hem -
heeft gezegd:
"Overdrijf niet in
de bruidsgiften voor de vrouwen, want waarlijk, als het een nobele daad zou
zijn in het wereldse leven, of een daad van godvrezendheid in het Hiernamaals,
dan was de Profeet - sallallahoe
‘alayhi wa sallam - jullie er mee voor geweest. Maar de Profeet - sallallahoe ‘alayhi wa sallam - heeft geen enkele
vrouw van zijn vrouwen meer aan bruidsgift gegeven - en geen enkele vrouw van
zijn dochters heeft meer aan bruidsgift gekregen dan twaalf awqiyah (en een
awqiyah is veertig dirham)."(1)
Het stijgen van de bruidsgiften in deze
jaren heeft zeker zijn slechte invloed in het weerhouden van vele mensen van
het huwelijk, zowel mannen als vrouwen. De man is vele jaren gaan spenderen
voordat hij de bruidsgift bereikt, met verschillende verdorvenheden als
resultaat, onder andere:
1- Verhindering van vele mannen en vrouwen van
het huwelijk.
2- De familie van de vrouw is veel aandacht
gaan besteden aan de hoeveelheid van de bruidsgift. De bruidsgift is
voor velen onder hen datgene wat zij kunnen profiteren van de man voor hun
vrouw. Als de bruidsgift hoog is, huwen zij de vrouw uit en kijken zij niet naar
de gevolgen(2). Maar als de bruidsgift laag is, wijzen zij de man af,
zelfs als men tevreden is over zijn religie en karakter!
3- Wanneer de band tussen de echtgenoot en de
echtgenote slecht is en de bruidsgift van deze waarde is, dan staat zijn ego het
meestal niet zomaar toe om haar te laten gaan op een goede manier. In plaats
hiervan valt hij haar lastig en achtervolgt haar, opdat zij wat teruggeeft van
wat hij haar heeft gegeven. Maar als de bruidsgift weinig zou zijn, dan was het
gemakkelijk voor hem om haar te laten gaan.
Als de mensen nu eens zouden matigen in de
bruidsgiften, elkaar hierin zouden helpen en dit individueel zouden
bewerkstelligen, dan zou de samenleving veel goeds verwerven en een groot gemak
ondervinden en de kuisheid van vele mannen en vrouwen zou bewaard worden.
Maar spijtig genoeg zijn de mensen gaan
wedijveren in het vermeerderen en verhogen van de bruidsgiften. Elk jaar voegen
zij weer zaken toe die van tevoren niet bekend waren en wij weten niet bij welk
punt zij op zullen houden.
Sommige mensen - vooral bedoeïenen -
handelen op een manier die het enigszins gemakkelijk maakt, namelijk dat zij
een gedeelte van de bruidsgift uitstellen. Bijvoorbeeld: dat men wordt gehuwd
met een bruidsgift ter waarde van zoveel en zoveel. De helft wordt ter plekke
gegeven en de andere helft wordt uitgesteld tot na een jaar, of minder, of
meer. Dit verlicht de zaak enigszins voor de echtgenoot.
Bron: Az-Zawaadj (Het Huwelijk)
Vertaald vanuit het Arabisch door: Ridouane Mallouki
(1) Voetnoot van de vertaler: Overgeleverd door an-Nasaa-ie (3349)
en Ahmad. Al-Albaanie verklaarde hem sahieh (authentiek).
(2) Voetnoot van de vertaler: Dat wil zeggen van de slechte
kanten van de man.
|